Δ. Κοδέλας: “Χρειάζονται πρωτοβουλίες που θα συγκροτούν και θα ενεργοποιούν την κοινωνία”

Σε συνέντευξη στη “Βραδυνή της Κυριακής” (Μ.Σάββατο – Κυριακή του Πάσχα) ο βουλευτής Αργολίδας, Δημήτρης Κοδέλας, αναφέρεται στα ζητήματα της επικαιρότητας, της διαπραγμάτευσης, της επίσκεψης στη Ρωσία και του κυβερνητικού έργου.

Αναλυτικά η Συνέντευξη:

• Με την ασφυκτική χρηματοδοτική πίεση που ασκούν οι εταίροι στην ελληνική κυβέρνηση προβληματίζεσθε μήπως τελικά ο «έντιμος συμβιβασμός» καταλήξει σε «επώδυνο συμβιβασμό»;

Είναι αλήθεια ότι οι “εταίροι” δεν επιδιώκουν έναν έντιμο αλλά έναν επώδυνο ή ακόμη και ταπεινωτικό συμβιβασμό. Η χρηματοδοτική ασφυξία λειτουργεί εκβιαστικά. Δοκιμάζουν τις αντοχές κυβέρνησης και κοινωνίας. Όμως, η μάχη παραμένει πολιτική και βασικό μας όπλο στην μάχη αυτή είναι η ενότητα, η θέληση και η αποφασιστικότητα του λαού μας.

• Πολλοί στο εσωτερικό του κόμματός σας μιλούν για γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Εσείς θεωρείτε ότι μπορεί να υπάρχει λύση σε μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη ή προκρίνετε τη ρήξη;

Πράγματι μιλάμε για μια Γερμανική Ευρώπη, η οποία όμως δεν έχει πολύ χρόνο ζωής ως τέτοια. Γιατί, πόσο μπορεί να αντέξει ο Νότος τη συσσώρευση πλούτου και κερδών στο Βορρά; Για πόσο μπορεί να συνεδριάζει το Eurogroup και στο τέλος να γίνεται αυτό που επιδιώκει ο Σόιμπλε; Πόσο μπορεί χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία να έχουν θλιβερούς ηγέτες και υπουργούς, τους αντίστοιχους Σαμαράδες δηλαδή, που ενδιαφερόμενοι κυρίως για την πολιτική τους επιβίωση βρίσκονται απέναντι στην Ελλάδα και στηρίζουν πολιτικές ενάντια στους λαούς τους; Επομένως η λύση θα υπάρξει καθ' υπέρβαση ή παρέκκλιση της γερμανοκρατούμενης ΕΕ.

• Διαφωνήσατε με τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου. Ωστόσο η μέχρι τώρα αντιμετώπιση των εταίρων δείχνει ότι μια συμφωνία δεν μπορεί να μην περιλαμβάνει και δυσάρεστα μέτρα. Εσείς θα ψηφίζατε μια τέτοια συμφωνία;

Θα ψήφιζα μια συμφωνία που μας βγάζει από το εξευτελιστικό καθεστώς επιτροπείας, μια συμφωνία που θα αποκαθιστά τη Δημοκρατία και τη Λαϊκή Κυριαρχία στη χώρα, μια συμφωνία που θα ανακουφίζει τον λαό και θα δημιουργεί όρους για την ανασυγκρότηση της χώρας. Αν δεν κάνω λάθος, στην Ελλάδα είχαμε εκλογές στις 25 Γενάρη και εμείς είπαμε ότι θα πρωτοτυπήσουμε και θα κάνουμε αυτά για τα οποία μας ψήφισε ο ελληνικός λαός.

• Δεδομένης της κατάστασης θεωρείτε ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να επεξεργάζεται εναλλακτικά σχέδια πέραν μιας συμφωνίας με τους εταίρους;

Η ελληνική κυβέρνηση έχει την λαϊκή εντολή να αλλάξει η πορεία της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι επιδιώκουμε μια επωφελή για τη χώρα μας συμφωνία με τους εταίρους. Αν οι εταίροι επιδιώκουν τη συνέχιση της ταπείνωσης της χώρας για να μην αμφισβητηθεί το πανευρωπαϊκό δόγμα ακραίας λιτότητας και νεοφιλελεύθερου δογματισμού τότε η χώρα μας πρέπει να επιμείνει αξιοποιώντας όλα τα μέσα στη διεκδίκηση του αυτονόητου δικαιώματος του λαού μας να υπάρχει με όρους αξιοπρέπειας και ελπίδας.

• Πιστεύετε ότι η Ελλάδα μπορεί να περιμένει κάτι από τη Ρωσία;

Η Ελλάδα δεν έχει να περιμένει τίποτα από την τυφλή στήριξη επιλογών που εντείνουν την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Αυτό έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση τόσο στο ζήτημα της Ουκρανίας όσο και σε αυτό της Συρίας.

Για εμάς στόχος είναι μια νέα θέση της Ελλάδας στο σύγχρονο και ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο που σημαίνει αξιοποίηση της γεωπολιτικής μας θέσης, με ενεργό, πολυδιάστατο και φιλειρηνικό ρόλο. Επομένως, η βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία, όπως και με άλλες χώρες, είναι σε αυτή την κατεύθυνση. Εξάλλου, γιατί μπορούν να συνομιλούν με την Ρωσία η Γερμανία ή η Γαλλία και απαγορεύεται να το κάνει η Ελλάδα; Η Ελλάδα δεν θα συνεχίσει να είναι άβουλη, άφωνη και μοιραία...

• Οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης είναι τα εργασιακά, το ασφαλιστικό και οι ιδιωτικοποιήσεις. Θα δεχόσαστε να παραβιαστεί τουλάχιστον μια, αν αυτό ήταν το τίμημα για να ξεφύγει η χώρα από τη χρηματοδοτική ασφυξία;

Καταρχήν φαίνεται ότι οι “θεσμοί” επιδιώκουν όχι κάποιες εκπτώσεις από το Πρόγραμμά μας αλλά την ολική επαναφορά στο μνημονιακό καθεστώς. Και νομίζω ότι κανένας πολίτης δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί το αντάλλαγμα για την άρση του χρηματοδοτικού εκβιασμού είναι να χειροτερέψει κι άλλο η ζωή των ανθρώπων ή να ξεπουληθεί ότι έχει απομείνει σε αυτή τη χώρα.

• Αν δεν υπάρξει συμφωνία για ένα νέο συμβόλαιο – συμφωνία πιστεύετε ότι η κυβέρνηση πρέπει να καταφύγει στη βούληση του λαού με εκλογές ή με ένα δημοψήφισμα ;

Αν δεν υπάρξει συμφωνία τότε αυτό σημαίνει ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρώπης έχουν επιλέξει όχι απλά να μη σεβαστούν την δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού αλλά και να ασχημονήσουν πάνω στα ερείπια που οι δικές τους πολιτικές δημιούργησαν στη χώρα μας. Σε μια τέτοια περίπτωση ο ελληνικός λαός με κάθε δημοκρατικό τρόπο πρέπει να κάνει τις επιλογές του. Η δύναμη της ενότητας, της αποφασιστικότητας και της αξιοπρέπειας μπορούν να δώσουν διέξοδο.

• Πως αξιολογείται την κυβέρνηση σε αυτό το χρονικό διάστημα και τι θα περιμένατε που δεν έκανε;

Η κυβέρνηση βρέθηκε σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία μπροστά στο καθήκον μιας σκληρής και επώδυνης διαπραγμάτευσης αλλά και της διακυβέρνησης. Αυτό που χρειάζεται είναι να δώσουμε δείγματα γραφής ενός άλλου μοντέλου άσκησης πολιτικής. Ένα μοντέλο που κυρίως θα σπάει το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και την κοινωνία, θα οικοδομεί ειλικρινείς σχέσεις, και θα κάνει την τελευταία συμμέτοχη και πρωταγωνίστρια στις βαθιές αλλαγές που χρειαζόμαστε. Πρέπει να κρατήσουμε την αντίδραση του κόσμου στις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης. Αυτή είναι η δύναμή μας. Αυτή η δύναμη αξιοπρέπειας που παρόλες τις δυσκολίες σε κάθε νοικοκυριό οι άνθρωποι σήκωσαν το κεφάλι, χαμογέλασαν, είπαν “προχωρήστε, είμαστε εμείς εδώ”. Χωρίς πρωτοβουλίες που θα συγκροτούν, θα εμπνέουν και θα ενεργοποιούν την κοινωνία δύσκολα θα μπορέσουμε να κάνουμε τομές και να αντιμετωπίσουμε το διπλό πόλεμο δανειστών και εγχώριου πολιτικού συστήματος.

• Τελικά θα πρέπει να ξεχάσουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ το αίτημα για διαγραφή του χρέους;

Η ρύθμιση του χρέους με διαγραφή μέρους του είναι απαραίτητος όρος για μια επωφελή συμφωνία. Πρέπει να σταματήσουμε τη “χρεομηχανή” που αξιοποιείται για τη μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους. Η Επιτροπή για το Χρέος της οποίας τη συγκρότηση ψηφίσαμε πριν λίγες μέρες βοηθά σε αυτή την κατεύθυνση. 

Δ.Κοδέλας: “Η μικρή λύτρωση που περιμένει ο κόσμος πρέπει να έρθει και να διαφυλαχθεί!”

Συνέντευξη στον Ζαχαρία Ρουστάνη και την εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” έδωσε ο υποψήφιος Βουλευτής Αργολίδας Δημήτρης Κοδέλας.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δ. Κοδέλας «Ο κόσμος θέλει να δώσει μια ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ» και συνεχίζει “Αυτό είναι μια μεγάλη ευθύνη για εμάς. Να μην προδωθεί αυτός ο κόσμος. Αυτή η μικρή λύτρωση που περιμένει, αυτή η δικαίωση που επιδιώκει, πρέπει να έρθει και να διαφυλαχθεί.”

Ακολουθεί η συνέντευξη στο Δρόμο της Αριστεράς:

Δημήτρης Κοδέλας: Τι χώρα θέλουμε, το πραγματικό ερώτημα των εκλογών

Το κλίμα που επιχειρεί να διαμορφώσει προσωπικά ο κ. Σαμαράς εκτιμάτε ότι βρίσκει ανταπόκριση; Τι εισπράττετε απ’ τον κόσμο με τον οποίο μιλάτε;

Ο κ. Σαμαράς προσπαθεί να κάνει εξαγωγή του δικού του φόβου στην κοινωνία. Φοβούνται για τα δικά τους προνόμια και μιλούν τάχα για τις συντάξεις και τις καταθέσεις. Έχουν χάσει κάθε έλεγχο, λέγοντας ότι θα γίνουν απίθανα πράγματα αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, στα καφενεία, στα χωριά, στο Διαδίκτυο ο κόσμος σατιρίζει όλες αυτές τις απειλές. Οι μαζικές δόσεις φόβου δεν μπορούν να ξεγελάσουν τις ανάγκες των ανθρώπων, ούτε να κρύψουν τη δύσκολη πραγματικότητα που ζει ο καθένας. Γιατί, είναι άλλο πράγμα να έχεις επίγνωση των δυσκολιών ή αγωνία ή ανησυχία και άλλο αυτό που επιχειρούν ο κ. Σαμαράς και η κατά παραγγελία δημοσιογραφία, που αφορά την παράλυση της σκέψης των ανθρώπων, ώστε αμαχητί η Ελλάδα να συνεχίσει να αποτελεί πειραματόζωο.

Στη μέση συνείδηση το πολιτικό σύστημα έχει καταγραφεί ως αναξιόπιστο και απολύτως ένοχο για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Καταγράφεται με σχετικά μαζικό τρόπο ένα νέο «Φύγετε», προς όλους όσοι συνέβαλαν στην καταστροφή της χώρας, ακόμα και από παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Το πολιτικό σύστημα φαίνεται να είναι ο «αδύναμος κρίκος» του μνημονιακού καθεστώτος και με έναν λαϊκό και αντιφατικό, πολλές φορές, τρόπο έχει στοχοποιηθεί ξανά από τους πολίτες.

Με δεδομένο το παραπάνω, ο κόσμος θέλει να δώσει μια ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ. Είτε ως λύση ανάγκης, είτε ως το τελευταίο «αποκούμπι», είτε ως μια ελπίδα που πρέπει να δοκιμαστεί, μέχρι και μ’ ένα κλίμα ενθουσιασμού κάποιες φορές. «Θα σας ψηφίσω» μας λέει, διατηρώντας όμως επιφυλάξεις και μια γενικευμένη δυσπιστία. «Προσέξτε μη γίνετε σαν τους άλλους», «Μη μας κοροϊδέψετε κι εσείς», μας λένε συχνά. Κι αυτό είναι μια μεγάλη ευθύνη για εμάς. Να μην προδοθεί αυτός ο κόσμος. Αυτή η μικρή λύτρωση που περιμένει, αυτή η δικαίωση που επιδιώκει, πρέπει να έρθει και να διαφυλαχθεί.

Πολλοί μιλούν για τη σημασία του λαϊκού παράγοντα την επομένη των εκλογών. Η δική σας εκτίμηση ποια είναι; Έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα αναγκαία βήματα για τη δημιουργία ενός πολιτικού ρεύματος;

Το εγχώριο πολιτικό σύστημα προσπαθεί να δημιουργήσει ένα λαό φοβισμένο, υποταγμένο, απελπισμένο, μπερδεμένο και με σκυμμένο το κεφάλι. Όπως ακριβώς συμπεριφέρεται αυτό απέναντι στην ευρωκρατία και τους δανειστές. Γιατί μόνο σε αυτό το έδαφος μπορεί να τη γλιτώσει και να μακροημερεύσει. Αντίθετα, η δικιά μας δύναμη είναι ένας λαός αποφασισμένος να αλλάξει τη μοίρα του, όρθιος. Ακόμα κι η ψήφος είναι μια στοιχειώδης πράξη αντίστασης. Αυτό, όμως, που θα κρίνει τις εξελίξεις θα είναι η ολόπλευρη συμμετοχή του κόσμου στην αλλαγή της χώρας. Καμιά κυβέρνηση, κανένα επιτελείο, καμιά κοινοβουλευτική ομάδα δεν είναι τόσο ισχυρή ώστε να προχωρήσει μόνη στις συγκρούσεις που απαιτούνται. Σήμερα, χρειάζεται να οικοδομήσουμε μια διαφορετική χώρα και σε πολλά επίπεδα. Μια μεγάλη ρήξη με ό,τι μας κρατά καθηλωμένους και μια υπέρβαση, αυτό είναι το καθήκον της εποχής. Και αυτό μόνον οι ικανότητες, το φρόνημα, η πίστη, η προσφορά, η αγωνιστικότητα ενός λαού μπορεί να το φέρει εις πέρας.

Η οργή και η απαξία απέναντι στο σάπιο πολιτικό σύστημα είναι δεδομένη. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρείτε ότι πρέπει να μιλά για «σταθερότητα» ή για μια μεγάλη αλλαγή; Πώς πρέπει να σταθεί απέναντι στο καταρρέον πολιτικό σύστημα και τις προσπάθειες ανασύστασής του;

«Σταθερότητα» δεν υπάρχει, ούτως ή άλλως, την περίοδο αυτή. Τουλάχιστον όσο τα σταθερά σημεία στην πολιτική του Σαμαρά είναι η υποταγή της χώρας στις προσταγές των αγορών και της Μέρκελ, η διεύρυνση της φτώχειας, η λεηλασία του δημόσιου πλούτου, η επέκταση της ανισότητας. Η «κανονικότητα» που αντιλαμβάνονται είναι η συνέχιση της διαπλοκής, των προνομίων και της ατιμωρησίας. Η «ομαλότητά» τους σημαίνει ότι το πολιτικό και κομματικό παιχνίδι θα διεξάγεται με το λαό θεατή ή έστω ψηφοφόρο.

Εμείς επιδιώκουμε να σταθεροποιηθεί η κοινωνία και η χώρα. Αυτό είναι το δικό μας θεμέλιο. Σταθερότητα και ομαλότητα σημαίνει για εμάς πραγματική Δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, σημαίνει κοινωνία όρθια και όχι σε ανθρωπιστική κρίση, σημαίνει εργασία και όχι στρατιές ανέργων, σημαίνει οι νέοι να μένουν στον τόπο τους και να μη μεταναστεύουν, σημαίνει άνθρωποι περήφανοι και όχι αναξιοπρεπείς.

Η επίκληση, λοιπόν, της σταθερότητας από τους υποκινητές της αστάθειας είναι κυνική. Χρησιμοποιείται ως εκβιασμός για να έχουμε διαρκή μνημόνια και συνεχή ανασφάλεια, για να κερδίσουν χρόνο ώστε να ανασυσταθεί το ίδιο το καταρρέον πολιτικό σύστημα. Γίνεται και για να ρίξουμε τον πήχη των στόχων μας, για να μας κάνουν κι εμάς σαν αυτούς. Δεν θα το επιτρέψουμε.

Με βάση τη συνολική κατάσταση της χώρας, το να περιορίζεται η συζήτηση ως επί το πλείστον στο οικονομικό σκέλος βοηθά ή αποπροσανατολίζει; Είναι ζητούμενο η συνολική ανάταξη της χώρας ή αρκεί μια «καλή διαπραγμάτευση» με τους δανειστές;

Η κρίση που βιώνουμε είναι κρίση καθολική, δηλαδή κοινωνική, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και εθνική. Αντίστοιχα πολυεπίπεδη πρέπει να είναι και η ανάταξη. Καμιά πλευρά δεν μπορεί να εξαιρεθεί, αν θέλουμε να μιλήσουμε για ουσιαστική διέξοδο της χώρας. Επομένως, ο περιορισμός της δημόσιας συζήτησης στη στιγμή ή στις στιγμές μιας αναγκαίας και σκληρής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές είναι περιοριστική. Η διέξοδος δεν αφορά μια καλή διαπραγματευτική ομάδα αλλά μεγάλες αλλαγές και μεγάλες ιδέες σε κομβικά ζητήματα, όπως η παραγωγική ανασυγκρότηση, το πολιτικό σύστημα, ένα άλλο αξιακό μοντέλο, η γεωπολιτική θέση της χώρας κ.ά. Άρα, το ερώτημα στο σταυροδρόμι που έχουμε βρεθεί είναι «τι χώρα θέλουμε» και «τι κοινωνία θέλουμε». Και μια χώρα ανοικοδομείται ή μια κοινωνία ανασυγκροτείται σε νέες βάσεις όταν η ίδια το επιθυμεί και πασχίζει να το κάνει. Γι’ αυτό τονίζω συχνά την ανάγκη ενεργής στήριξης και συμμετοχής των πολιτών στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος.

Δώστε μας ένα τελευταίο σχόλιο για τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τις εκλογές στην Ελλάδα.

Οι εξελίξεις στη χώρα και η μεταχείριση που θα τύχει δεν αφορούν, κυρίως, το οικονομικό σκέλος, αλλά το γεωπολιτικό. Οι γεωπολιτικές τους στοχεύσεις σε ένα περιβάλλον ασταθές με δύο πολέμους γύρω μας (Ουκρανία, Μ. Ανατολή) και το γεωπολιτικό «άρπαγμα» ευρωατλαντισμού-Ρωσίας, η στάση νέων δυνάμεων που αναδύονται, οι αντιθέσεις μεταξύ τους θα καθορίσουν τη στάση πολλών στο «πρόβλημα Ελλάδα». Εμείς πρέπει να αξιοποιήσουμε τις αντιθέσεις που υπάρχουν, χωρίς να αποτελούμε υπάκουους εθελοντές στον πόλεμο των «θηρίων» που γίνεται και να έχουμε μια διαφορετική στάση από τη συνήθη των ελληνικών κυβερνήσεων, με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική υπερασπίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την ειρήνη στην περιοχή.

Ο Δημήτρης Κοδέλας είναι υποψήφιος βουλευτής Αργολίδας

Το δικαίωμα στο όνειρο δεν καταργείται

Συνέντευξη του Δημήτρη Κοδέλα στην εφημερίδα Αναγνώστης Πελοποννήσου (6/6/2013).
πηγή: http://anagnostispe.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1698.html

Το δικαίωμα στο όνειρο δεν καταργείται

«α»: Ιούνιος 2012. Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στην Αργολίδα , στις εθνικές εκλογές, εκτινάσσεται στο 21,49% και εσύ καταλαμβάνεις την πρώτη έδρα που κερδήθηκε ποτέ στο νομό από άλλο κόμμα πλην των δύο κομμάτων «εξουσίας». Όταν κατέβαινες σαν υποψήφιος πόσο πιθανό σου φάνταζε κάτι τέτοιο;

Δ. ΚΟΔΕΛΑΣ: Μέχρι το βράδυ της 6ης Μάης δεν το σκεφτόμουν. Ούτως ή άλλως η ενασχόληση μου με την αριστερά και η συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες δεν έγινε με αυτό το κριτήριο. Όμως ο κόσμος ήταν αυτός που έκανε την έκπληξη και έφερε το ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη θέση με αποτέλεσμα η Αργολίδα να αποκτήσει βουλευτή από την Αριστερά. Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια στις συνειδήσεις του κόσμου είναι ραγδαίες. Στις εκλογές αναζήτησε διέξοδο από τη μνημονιακή καταστροφή, εκτός των παραδοσιακών δυνάμεων του πολιτικού συστήματος, και πιο ειδικά στην Αριστερά. Αυτό έφερε τα πάνω κάτω και δημιούργησε ρήγματα σε ένα κατεστημένο δεκαετιών. Αυτή η διαδικασία έφερε στη Βουλή νέα πρόσωπα που η ενασχόλησή τους με την πολιτική είναι στη λογική της εθελοντικής προσφοράς και συμβολής στη λαϊκή αντίσταση και όχι της πολιτικής “καριέρας”.

«α»: Από την πρώτη στιγμή έδειξες ότι δεν είχες σκοπό να καθίσεις στα έδρανα της Βουλής …ήσυχος. Με τη συμμετοχή σου τον περασμένο Οκτώβριο στην αποστολή του Estelle έγινες γνωστός όχι μόνο στο πανελλήνιο αλλά και …. στις Ισραηλινές αρχές. Τι σου άφησε, τι σε «δίδαξε» τελικά όλη αυτή η ιστορία;