Δ. Κοδέλας στην «Αυγή»: “Μπορούμε και μας αξίζει να ζούμε διαφορετικά”

Δ. Κοδέλας στην «Αυγή»: “Μπορούμε και μας αξίζει να ζούμε διαφορετικά”

Συνέντευξη του υποψήφιου Βουλευτή Αργολίδας, Δημήτρη Κοδέλα, στο πρώτο ειδικό αφιέρωμα για την κρίσιμη εκλογική μάχη του ΣΥΡΙΖΑ που παρουσιάστηκε στην «Κυριακάτικη Αυγή» της 11ης Ιανουαρίου.

Ο Δημήτρης Κοδέλας απαντά σε ερωτήματα για το πολιτικό κλίμα, για τις προτεραιότητες στην Αργολίδα, για τα πρώτα μέτρα που πρέπει να πάρει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ καθώς και για το πώς αποτιμά το έργο του ως βουλευτής.

Ακολουθούν τα τρία ερωτήματα της «Αυγής» και οι αντίστοιχες απαντήσεις:

1. Ποιο είναι το πολιτικό κλίμα και τα μηνύματα, που λαμβάνετε στην περιοχή σας; Ποιες προτεραιότητες βάζετε ως υποψήφιοι βουλευτές με τον ΣΥΡΙΖΑ;

1. Οι πολίτες νιώθουν προδομένοι και εξαπατημένοι από το πολιτικό σύστημα που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας, το οποίο τώρα τους στέλνει τον βαρύ λογαριασμό της χρεοκοπίας. Κατανοούν ότι όχι μόνο δεν μπορούν να σώσουν τη χώρα αυτοί που τη βούλιαξαν, αλλά, αποτελώντας οργανικό μέρος ενός συστήματος διαφθοράς, διαπλοκής και υποτέλειας, μόνο νέα δεινά μπορούν να εγγυηθούν. Από την άλλη, αναζητούν θετική πρόταση και χειροπιαστή διέξοδο παραμένοντας δύσπιστοι και επιφυλακτικοί προς όλους. Όμως ένα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας αντιλαμβάνεται πως η ελπίδα για μια διαφορετική πορεία περνά μέσα από το "εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ" και τις μάχες που πρέπει να δοθούν.

Οι προτεραιότητες, και για την Αργολίδα, τίθενται από την ίδια την πραγματικότητα: 
α) Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και ανασύνταξη του καταρρέοντος κράτους πρόνοιας. 
β)Παραγωγική ανασυγκρότηση με έμφαση στη στήριξη της αγροτικής παραγωγής, στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα (οικονομικά, ρευστότητας, χωροταξικά κ.ά.) και ταυτόχρονη προώθηση ενός διαφορετικού αναπτυξιακού και τουριστικού μοντέλου. 
γ) Προστασία και ανάδειξη του περιβαλλοντικού και πολιτιστικού πλούτου της Αργολίδας, απένταξη από το ΤΑΙΠΕΔ των εκτάσεων που έχουν παραχωρηθεί, και άσκηση μιας ορθολογικής και αειφόρας πολιτικής με προτεραιότητα στα ζητήματα που βρίσκονται ήδη στο "και πέντε" και αφορούν τη διαχείριση υδάτινων πόρων και των απορριμμάτων.

2. Ποια πρέπει να είναι τα πρώτα μέτρα και οι πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

2. Οφείλουμε από την αρχή να δώσουμε διαφορετικό δείγμα γραφής από το δικομματικό κατεστημένο. Αυτό αφορά: 
α) Την άμεση υλοποίηση όσων έχουμε δεσμευτεί να πράξουμε με το πρόγραμμα της ΔΕΘ και αφορούν τα πλέον πληττόμενα τμήματα της κοινωνίας. 
β) Κοινωνική δικαιοσύνη παντού και απόδοση ευθυνών ακόμη και σε όσους κρύβονται πίσω από "ασυλίες". 
γ) Τα πρώτα αποφασιστικά βήματα ρήξεων με την εγχώρια διαπλοκή και την τραπεζο-μιντιοκρατία. 
δ) Να μπουν οι βάσεις με λήψη άμεσων και μεσοπρόθεσμων μέτρων αλλά και ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας αξιοποιώντας τις ενδογενείς δυνάμεις του τόπου.

Το σημαντικότερο είναι ότι πρέπει να κατανοηθεί πως μεγάλες αλλαγές χωρίς τη συμμετοχή των πολιτών δεν γίνονται. Χρειάζεται να πασχίσουμε να ενεργοποιήσουμε τους ανθρώπους, να πάρουν πάνω τους τις αλλαγές που απαιτούνται, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους, να αποκτήσουν φρόνημα, να αλλάξουμε όλοι μαζί. 
Αν η δύναμη των "άλλων" είναι η διαπλοκή, τα “δελτία των 8” και οι δανειστές, η δική μας δύναμη είναι το κίνημα των ανθρώπων, ειδικά όταν αυτό συνδέεται με την εθνική, κοινωνική, οικονομική σωτηρία της πατρίδας και με την αξιακή και πολιτισμική αναγέννηση του τόπου. Απαιτείται μια νέα σχέση της πολιτικής με την κοινωνία και την ηθική και αυτό προϋποθέτει να πάρουμε τα μέτρα μας απέναντι στα "μικρόβια" της κυβερνητικής εξουσίας και στον καθιερωμένο τρόπο άσκησής της.

3. Ποια είναι η αποτίμησή σας για το έργο σας ως βουλευτής;

3. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι το διάστημα αυτό προσπαθήσαμε η Πλατεία Συντάγματος να μπει στη Βουλή", δηλαδή να ανοίξει μια πλήρως απαξιωμένη Βουλή στην αγωνία, στις ανάγκες και στην απελπισία των ανθρώπων. Όμως σε αυτή τη Βουλή των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και των ατελείωτων νυχτερινών τροπολογιών ο σφυγμός της κοινωνίας δεν χωρούσε. Ο ουσιαστικός απολογισμός αφορά, τελικά, στο ότι ήρθαμε πιο κοντά με τους πολίτες, στηρίξαμε όσο μπορούσαμε τα κινήματα που δημιουργήθηκαν, δεν ζητήσαμε ανάθεση αλλά συμμετοχή, γνωρίσαμε καλύτερα και τους ανθρώπους και τον τόπο μας. Και αυτό μας δημιουργεί την ακόμα πιο ισχυρή πεποίθηση ότι μπορούμε και μας αξίζει να ζούμε διαφορετικά. Σε κάθε περίπτωση, το τι καταφέραμε θα κριθεί πολύ σύντομα από τους πολίτες.

11/02/2013
Άρθρο του Δημήτρη Κοδέλα στην εφημερίδα Εποχή την Κυριακή 10/02/2013.

Κυ­βέρ­νη­ση προς α­γρό­τες: Κά­ντε ό,τι σας φω­τί­σει ο πα­ντο­δύ­να­μος...

Μπο­ρεί η κυ­βέρ­νη­ση να μην εί­χε δυ­να­τό­τη­τα ε­πι­στρά­τευ­σης των α­γρο­τών, ε­πι­στρά­τευ­σε ό­μως τις πα­ρα­δο­σια­κές με­θό­δους του χει­ρι­σμού και της κο­ροϊδίας. Εξήγ­γει­λε 11 προ­τά­σεις ως α­πά­ντη­ση στα αι­τή­μα­τα των α­γρο­τών οι ο­ποίες δεν α­πο­τε­λούν ού­τε καν στα­γό­να στον ω­κε­α­νό των προ­βλη­μά­των τους. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες μά­λι­στα α­πό αυ­τές, α­πο­τε­λούν υ­πο­χρεώ­σεις της που ού­τως ή άλ­λως ό­φει­λε να υ­λο­ποιή­σει!
Υπάρ­χουν ό­μως και δύο προ­τά­σεις που α­φο­ρούν στο κό­στος καλ­λιέρ­γειας και θα εί­χαν μια α­ξία αν γί­νο­νταν με σο­βα­ρό και συ­γκε­κρι­μέ­νο τρό­πο. Η μία α­φο­ρά στην κα­θιέ­ρω­ση α­γρο­τι­κού νυ­χτε­ρι­νού τι­μο­λο­γίου α­πό την 1η Ιου­λίου και η δεύ­τε­ρη στην πι­θα­νό­τη­τα αύ­ξη­σης της ε­πι­στρο­φής του Ει­δι­κού Φό­ρου Κα­τα­νά­λω­σης (Ε­ΦΚ) στο πε­τρέ­λαιο. Από την α­να­κοί­νω­ση του υ­πουρ­γείου προ­κύ­πτει ό­τι και οι δύο αυ­τές προ­τά­σεις γί­νο­νται με τρό­πο που μό­νο ως ε­πι­κοι­νω­νια­κό κόλ­πο ή ε­μπαιγ­μός μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν.
Το μεν φθη­νό νυ­χτε­ρι­νό τι­μο­λό­γιο α­πο­τε­λεί ε­ξαγ­γε­λία με πολ­λά γκρί­ζα ση­μεία κα­θώς α­πό 1η Ιου­λίου, ό­πως δή­λω­σε και ο διευ­θυ­ντής της ΔΕ­Η κ. Ζερ­βός στη Βου­λή, ξε­κι­νά η α­πε­λευ­θέ­ρω­ση των τι­μών η­λεκ­τρι­κού ρεύ­μα­τος και δεν θα υ­πάρ­χει α­γρο­τι­κό τι­μο­λό­γιο, ε­νώ πα­ρέμ­βα­ση στην τι­μο­λό­γη­ση δεν θα μπο­ρεί να κά­νει το Υ­ΠΕ­ΚΑ. Επο­μέ­νως, μι­λά­με για μια πρό­τα­ση που, ε­κτός α­πό α­σα­φής, έ­χει πολ­λά ε­ρω­τη­μα­τι­κά για το κα­τά πό­σο θα ε­φαρ­μο­στεί και αν τε­λι­κά θα προ­κύ­πτουν ο­φέ­λη για τους πα­ρα­γω­γούς. Η δε ε­πι­στρο­φή του Ε­ΦΚ θα γί­νει “ε­φό­σον υ­πάρ­χει υ­πό­λοι­πο α­πό το πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης και το ε­πι­τρέ­ψουν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κές συν­θή­κες”, που ση­μαί­νει ό­τι κα­τά πά­σα πι­θα­νό­τη­τα θα μεί­νει στα χαρ­τιά...
Προ­τά­σεις ε­λα­χί­στου ο­φέ­λους

Άρθρο για την Αγροτική Τράπεζα

Άρθρο για τη διάλυση της ΑΤΕ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς το Σάββατο 4 Αυγούστου.

Η “ευγενική” παραχώρηση της Αγροτικής Τράπεζας στην Τράπεζα Πειραιώς μπορεί να ήταν γνωστό ότι, παρ’ όλες τις προεκλογικές διαψεύσεις, βρισκόταν στα σχέδια της κυβέρνησης, όμως λίγοι περίμεναν τον “ξαφνικό θάνατο” της ΑΤΕ μέσα σε μόνο ένα εικοσιτετράωρο, στις 27 Ιούλη.  

Κυριολεκτικά “εν μια νυκτί” μια δημόσια τράπεζα χάνει την άδεια λειτουργίας της, διασπάται σε δυο κομμάτια εκ των οποίων το υγιές χάριν ευτελούς τιμήματος χαρίζεται σε ιδιωτική τράπεζα, 5000 εργαζόμενοι βρίσκονται στον αέρα. Αν η ουσία του ξεπουλήματος μπορεί να χαρακτηριστεί ως εθνικό και οικονομικό έγκλημα τότε συνδιαζόμενη με τον μαφιόζικο τρόπο υλοποίησης και την “σιγή ιχθύως” που έχει επιβληθεί από το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο δε μπορεί παρά να εξοργίζει κάθε πολίτη αυτής της χώρας.

Δουλοπρέπεια χωρίς όρια

Ρεπορτάζ του Δρόμου  (τ.125, 21/07/2012) για την επιστολή Τατούλη στον Ράιχενμπαχ

Στον Ράιχενμπαχ θέλει να παραδώσει την Πελοπόννησο ο Πέτρος Τατούλης

Με την επιστολή του Π. Τατούλη προς τον γνωστό μας τοποτηρητή κ. Ράιχενμπαχ, προστίθεται άλλος ένας κρίκος στο αηδιαστικό σίριαλ της εξευτελιστικής στάσης των ντόπιων μνημονιακών παραγόντων απέναντι στο μεγάλο αφεντικό τους, την τρόικα. Ο νυν περιφερειάρχης Πελοποννήσου (με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ) και πρώην υπουργός στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, αποτελεί τυπικό παράδειγμα ραγιαδισμού που έχει εμποτίσει βαθιά το πολιτικό κατεστημένο της χώρας μας.

Η γεωργία προϋπόθεση επιβίωσης σε συνθήκες κρίσης

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς 3/03/2012

Η γεωργία προϋπόθεση επιβίωσης σε συνθήκες κρίσης

Η ανατίναξη του πρωτογενούς τομέα και ο μύθος της αυτάρκειας. Του Δημήτρη Κοδέλα

 

Η οικονομική κρίση έχει ήδη αναδείξει ως μια βασική αιτία της το μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθήθηκε στην χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και το οποίο οδήγησε στην παραγωγική αποδιάρθρωση, στη βύθιση του πρωτογενή τομέα, στην εκτίναξη του εμπορικού ελλείμματος, στην αύξηση της εξάρτησης από τις αυξανόμενες εισαγωγές. Για τη γεωργία το ζήτημα παίρνει ευρύτερες διαστάσεις, αφού αφορά την ικανότητα διατροφής του πληθυσμού, την αποφυγή τελικά μιας επισιτιστικής κρίσης.
Ειδικά το ζήτημα της διατροφικής αυτάρκειας αναδεικνύεται σε μείζον λόγω: α) της διαρκούς οικονομικής αιμορραγίας της χώρας λόγω του ελλείμματος στο ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων, β) της αδυναμίας διαμόρφωσης οποιασδήποτε ανεξάρτητης πολιτικής, αν δεν αντιμετωπιστεί η αγροδιατροφική εξάρτηση, γ) των έντονων διακυμάνσεων των διεθνών τιμών των τροφίμων1 και στις οποίες αδυνατεί μια χώρα να παρέμβει όταν τα εισάγει. Το ζήτημα αυτό το κατανοεί πλέον o περισσότερος κόσμος, όταν αναρωτιέται πώς μπορεί να υπάρχει άλλη πορεία για τη χώρα, χωρίς να είμαστε παραγωγικοί;